Święty Jan Chrzciciel to jeden z największych proroków, który udzielił chrztu Jezusowi Chrystusowi. 24 czerwca Kościół katolicki wspomina jego osobę.
Jan Chrzciciel osobiście wskazał Jezusa jako zapowiadanego Zbawiciela świata. Uroczystość Narodzenia Jana Chrzciciela przypada w okolicach letniego przesilenia. Wigilia św. Jana czyli właśnie noc świętojańska to święto obchodzone w nocy z 23 na 24 czerwca. Zgodnie z tradycją, w tym dniu wspólnie rozpalano ogień, przy którym odbywały się zabawy i tańce. Obrzędy sobótkowe pełniły głównie funkcje matrymonialnej zabawy i na początku były obchodzone na cześć ognia i wody. Wierzono również w funkcję oczyszczającą, ogień np. miał chronić pola przed gradobiciami i korzystnie wpływać na urodzaj. Kiedyś wierzono, że przed 24 czerwca nie należy się kąpać w jeziorach i rzekach, ponieważ woda nie jest jeszcze poświęcona przez św. Jana.
Najpopularniejsze zwyczaje to puszczanie wianków oraz sobótki, czyli palenie ognisk i skakanie przez nie. Każda dziewczyna zna legendę o tym, że wianek puszczony na wodę w noc świętego Jana pomaga znaleźć męża.
Tradycje najdłuższej nocy sięgają czasów pogańskich, jednak po przyjęciu chrześcijaństwa dołożono do niej nowe zwyczaje, np. święcenie ziół. Istnieje również legenda, która głosi, że w noc świętojańską, czyli najkrótszą noc w ciągu całego roku, zakwita kwiat paproci. Znalazca tego kwiatu zawsze pozostanie szczęśliwy.