Wspomnienie św. Wojciecha, misjonarza i męczennika, w Kościele katolickim obchodzone jest 23 kwietnia.
Św. Wojciech urodził się około roku 956 i wywodził się z czeskiego możnego rodu Sławników. Od najmłodszych lat Wojciech chciał nawracać pogan, uczył się dobrze i dorastał w prawdziwej pobożności. Ściśle przestrzegał słowa Bożego oraz dogmatów. Został biskupem Pragi w 983 roku. Wstąpił do opactwa benedyktyńskiego w Rzymie, był również misjonarzem na Węgrzech i w Polsce. Następnie wyruszył do Prus, gdzie zginął z ręki pogan 23 kwietnia 997 roku. Wówczas pogański kapłan wraz ze zbrojnymi zadał mu cios, a następnie 6 włóczni ugodziło go ze skutkiem śmiertelnym. Na koniec odcięto głowę Świętego i zbito ją na żerdź. Zmarł w wieku 40 lat. Wykupione przez Bolesława Chrobrego ciało zmarłego znalazło się w Gnieźnie, gdzie było przechowywane w katedrze gnieźnieńskiej jako relikwia.
Warto również wspomnieć o Drzwiach Gnieźnieńskich, inaczej zwanych Drzwiami św. Wojciecha. Jest to unikatowy zabytek romańskiej sztuki odlewniczej. Został wykonany za panowania księcia Mieszka III Starego w XII wieku. Drzwi są osadzone w portalu wewnętrznym kruchty południowej bazyliki prymasowej w Gnieźnie i przedstawiają życiorys św. Wojciecha
Święty Wojciech to jeden z głównych patronów Polski (obok NMP Królowej Polski i św. Stanisława ze Szczepanowa, biskupa i męczennika). Święty występuje w ikonografii w stroju biskupim, w paliuszu, z pastorałem. Atrybuty jakie posiada to orzeł, wiosło oraz włócznie, od których zginął.