Dzień Wszystkich Świętych obchodzimy w Kościele katolickim 1 listopada każdego roku. Święto to ustanowił papież Grzegorz IV w roku 837.
W dniu tym szczególną cześć oddaje się wszystkim świętym, nie tylko tym wyniesionym na ołtarze, ale też i tym, którzy w swoim życiu naznaczyli się szczególną świętością. 1 listopada w Kościele katolickim w liturgii Mszy świętej wspomina się tych, którzy po zakończonym doczesnym życiu, cieszą się chwałą Bożą w Niebie. Wbrew przyjętej tradycji, jest to święto bardzo radosne. Najpierw czczono Najświętszą Marię Pannę, jako wielką świętą. Później Kościół zaczął czcić świętych Józefa i Jana Chrzciciela, potem dołączyli apostołowie na czele ze świętym Piotrem i Pawłem, a kolejno wszyscy święci błogosławieni i kanonizowani byli czczeni w tym dniu.
W tym dniu w kościołach odbywają się Msze święte w intencjach zmarłych, a popołudniami odprawiane są procesje na cmentarzach, z intencjami za dusze zmarłych wiernych. Wierni nawiedzają groby swych bliskich zmarłych, by zapalić na ich mogiłach znicz. Światło symbolizuje Boga, na grobie ma wyrażać wieczności oraz bliskości i troski o zmarłego. Oprócz tego składa się wiązanki z kwiatów, te zaś mają symbolizować odrodzenie i wyraz miłości do zmarłej osoby.
Uczestnictwo we Mszy świętej w dniu 1 listopada jest obowiązkowe. Oprócz tego można uzyskać odpust zupełny za zmarłych. Należy spełnić następujące warunki:
- spowiedź,
- komunia święta,
- modlitwa w intencjach wskazanych przez Ojca Świętego,
- stan duszy wolny od przywiązania do grzechu.
Jest to dzień wolny od pracy.