Zesłanie Ducha Świętego inaczej nazywamy Pięćdziesiątnicą, ponieważ Duch Święty objawił się zebranym w wieczerniku apostołom właśnie 50 dni po zmartwychwstaniu Chrystusa. Potoczna zaś nazwa dla tego święta to "Zielone Świątki", gdyż już u progu XX wieku stroiło się obejścia domów zielonymi gałązkami.
Zesłanie Ducha Świętego - historia święta
Święto to jest jednym z ważniejszych w obrzędach w Kościele. Uznaje się, że ten dzień to początek Kościoła. Powszechnie uważa się, ze zesłanie Ducha Świętego zakończyło proces objawienia, który rozpoczął się w Starym Testamencie. Sięgając do historii, to zesłanie Ducha Świętego zostało przepowiedziane już w Starym Testamencie. Ponownie przypomniał o tym Chrystus podczas ostatniej wieczerzy, a ostatecznie dokonało się to właśnie w wieczerniku. Opierając się na opisie z Dziejów Apostolskich, Duch Święty pod postacią ognistych płomieni spoczął nad głową każdego apostoła i Maryi. Uznaje się, ze Ducha Świętego nie można zobaczyć, widoczne są jedynie efekty Jego działania.
W Polsce Zesłanie Ducha Świętego to święto ruchome i przypada 49 dni po Zmartwychwstaniu Pańskim, dlatego zawsze wypada w niedzielę, stąd udział we Mszy św. jest obowiązkowy. Święto Zesłania Ducha Świętego to zakończenie okresu Wielkanocy, tym samym zaczyna się w Kościele okres zwyczajny. Uroczystości zaczynają się już w wieczór poprzedzający to święto. Na mszy świętej odczytywane są fragmenty Dziejów Apostolskich o zstąpieniu Ducha Świętego.
Zwyczaje zielonoświątkowe
Z tym świętem związane są przeróżne zwyczaje. Przede wszystkim w wieczór poprzedzający Zielone Świątki palono ogniska, tak zwane "sobótki", na znak ognia, poprzez który objawił się Duch Święty. W polskiej tradycji ludowej dekorowano domy, według przysłowia: „na Zielone Świątki umajone wszystkie kątki” zazwyczaj były to brzozowe gałązki, którymi stroiło się drzwi do domu. Święto to ma charakter uroczystości i jest także obchodzone przez protestantów.