Święty Andrzej Bobola urodził się w XVII wieku w szlacheckiej rodzinie w Małopolsce. Otrzymał on szerokie wykształcenie teologiczne, był m.in. spowiednikiem i kaznodzieją w Wilnie, Łomży i Warszawie. W wyniku zamieszek związanych z powstaniem Chmielnickiego, trafił w ręce Kozaków. Zarzucono mu polityczne przestępstwo w postaci nawracania ludności prawosławnej na katolicyzm.
Święty Andrzej zginął z rąk oprawców w strasznych męczarniach. Dowodem w procesie kanonizacyjnym Andrzeja Boboli było cudowne uzdrowienie zakonnicy ze Zgromadzenia Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Święty Andrzej Bobola jest drugorzędnym, po świętych Stanisławie i Wojciechu, patronem Polski. Święto liturgiczne jemu poświęcone w Kościele katolickim jest obchodzone 16 maja.