Zwyczaj błogosławienia pokarmów w Wielką Sobotę dotarł do Polski w XIV stuleciu. Na przestrzeni wieków składniki święconki zmieniały się, a obecnie w koszyczkach można znaleźć najróżniejsze artykuły spożywcze. Wedle przyjętej tradycji powinny one jednak zawierać przede wszystkim:
jaja – symbolizują odradzające się życie; są znakiem zwycięstwa Jezusa Chrystusa nad śmiercią, znakiem Jego Zmartwychwstania;
chleb – jest jednym z symboli Chrystusa – w trakcie Eucharystii chleb staje się Jego Ciałem; jest również podstawowym pokarmem chrześcijan – w modlitwie „Ojcze Nasz” prosimy: „chleba powszedniego daj nam dzisiaj”; wkładamy go do święconki także na pamiątkę cudownego rozmnożenia chleba, którego dokonał Jezus na pustyni, aby nakarmić swoich słuchaczy;
wędliny (np. kawałek szynki, kiełbasy) – stanowią symbol witalności oraz dobrobytu, a także symbol baranka paschalnego, którego Jezus spożywał wraz z uczniami podczas Ostatniej Wieczerzy;
sól – to minerał życiodajny, który chroni żywność przed zepsuciem, dlatego jest symbolem ochrony przed złem i działaniem szatana, a także znakiem oczyszczenia (Jezus w Kazaniu na Górze powiedział o swoich uczniach „Wy jesteście solą ziem”);
chrzan – symbolizuje siłę fizyczną, krzepę, witalność;
babka wielkanocna lub inne ciasto – ciasto zostało dodane do koszyka ze święconką najpóźniej; symbolizuje ludzkie umiejętności, kunszt, dlatego powinien to być wypiek domowy;
baranek (uformowany np. masy cukrowej; z zatkniętą chorągiewką) – jest symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego, triumfu dobra nad złem oraz życia nad śmiercią.
Do koszyka można także włożyć np. ser, masło, miód, pieprz, słodycze. Święcone pokarmy spożywa się podczas uroczystego śniadania w Niedzielę Wielkanocną.
Komentarze:
bądź pierwszy!